Prof. Dr. Şaban ÖZ
Son dönemlerde İlahiyat akademisinin bütün disiplinleri Siyer’i yeniden keşfetmiş gibi. Kur’an’ın nüzul ortamının bilinmesi… Hz. Peygamber’in hadislerinin vürud zemininin bilinmesi… Ahkamın Cahiliye kökenleri… Hukukun sahadaki karşılığı… İslam düşüncesinin kökenleri… Mezheplerin siyasî/dinî altyapısı… İlk İslam toplumundaki yapılar… Sahabenin kıraati… Kabilelerin şiveleri… Arap şiiri…
Ebû Ömer b. Dâvud
Adnan DEMİRCAN
Başka çalışmalarım sebebiyle Ömerli’yle
ilgili yazılara biraz ara verdim. Daha önce Ömerli’de çocukların gündelik
hayatlarından söz etmiştim. Şimdi de biraz çocukların dünyasını inşa eden,
ancak genellikle ihmal ettiğimiz bir konu olan çocuk oyunlarıyla ilgili hatırladıklarımı
anlatayım.
Pellé
Tarih, bir gelenek inşa ettiği gibi, mevcut geleneğin de kaydının tutulduğu bir hafızadır. Geleneklerimiz, bizi biz yapan unsurlardır. Çünkü her ideoloji ve din bir süre sonra toplumların hayatında gelenek olarak varlıklarını sürdürürler. Buna islami tabirle sünnet, yani gidilen yol diyebiliriz.
ما هیچ و جهان
هیچ و غم و شادی هیچ
خوش نیست برای هیچ ناخوش بودن
(ابوسعید
ابوالخیر)
Biz bir hiç, âlem bir
hiç, keder ve neşe de bir hiç
Bu yüzden bir hiçe hoş olmamak yaraşmaz hiç
(Ebül-Hayr Said)
Kişi Eleştirisi (Ravi):
Dağları
kendisine sevgili edinmiş olan Tarihçi, birkaç arkadaşıyla birlikte Tunus’tan
hareketle Cezayir yolculuğuna çıkmıştı. Cezayir, özellikle de dağları, mevsimin
en güzel günleri olan bahar mevsimini ve onun da en tatlı ayı olan nisan ayını
yaşıyordu…
Tunus’tan Cezayir’e doğru arkadaşlarıyla yol alırken, öyle güzel vadiler, ovalar, dağlar görüyorlardı ki, hangi birini fotoğraflayacaklarını seçemiyorlardı. Tarihçiye göre bu harikulâde coğrafyanın en güzel yönleri, tenha ve insanların mecbur kalmadıkça gitmeyecekleri/gidemeyecekleri bakir yerleriydi… Çünkü tabiat sizden kaçmıyor, çeşitli kuşlar, bülbüller, sakalar, özellikle de o güzelim “bal kuşları” size güzel güzel nağmelerinden demetler sunuyorlar…
